Twoja przeglądarka jest przestarzała i nie kompatybilna z najowszymi standardami.
Zalecane jest użycie alternatywnej przeglądarki niż Internet Explorer.
Pobierz Pobierz Pobierz Pobierz Pobierz

Porady

Podatkowa księga przychodów i rozchodów firmy

Publikacja: 11 stycznia 2016

Zasady prowadzenia księgi przychodów i rozchodów reguluje ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Podatnik może prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, gdy wartość jego przychodu nie przekroczyła limitu 1 200 000 euro. Przedsiębiorca ma obowiązek zawiadomić Naczelnika Urzędu Skarbowego o prowadzeniu podatkowej księgi przychodów i rozchodów w terminie 20 dni od założenia księgi. W przypadku założenia spółki wszyscy wspólnicy spółki są zobowiązani poinformować Naczelnika Urzędu Skarbowego o zamiarze prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Istotne jest też, aby podatnik nie zapomniał powiadomić Urząd Skarbowy o prowadzeniu księgi podatkowej przez biuro rachunkowe w terminie 7 dni od zawarcia umowy z biurem rachunkowym.

W podatkowej księdze przychodów i rozchodów należy uwzględniać tylko te zdarzenia gospodarcze, które mają wpływ na wysokość podatku dochodowego.

Przychody ze sprzedaży towarów, wyrobów czy usług ujmuje się w kolumnie 7 księgi podatkowej. Z kolei w kolumnie 8, w pozostałych przychodach ujmuje się m.in. przychody ze sprzedaży środków trwałych, wyposażenie firmy, otrzymane kary umowne, dotacje.

Przychody ujmuje się w podatkowej księdze zgodnie z art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – z datą wydania towaru lub wykonania usługi, nie później niż z momentem wystawienia faktury, a w przypadku otrzymania zapłaty przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi – w momencie otrzymania płatności od kontrahenta. Z kolei przy usługach ciągłych przychód powstaje z upływem okresu rozliczeniowego, ale nie rzadziej niż raz w roku.

Koszty ujmuje się w księdze podatkowej w dacie ich poniesienia niezależnie od okresu, którego dotyczą. Za dzień poniesienia wydatku uznaje się dzień wystawienia faktury, rachunku lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania kosztu.

Od wskazanych zasad ujmowania kosztów przewidziano wyjątki. Tym wyjątkiem są m.in. składki ZUS. Składki ZUS opłacane przez pracodawcę od wynagrodzeń swoich pracowników są kosztem uzyskania przychodów w miesiącu, za który należne jest wynagrodzenie, pod warunkiem że zostały opłacone w terminie (tzn. do 15 dnia miesiąca po miesiącu za który należne jest wynagrodzenie). Z kolei składki ZUS z tytułu umowy zlecenia, składki ZUS płacone przez przedsiębiorcę za siebie są kosztem uzyskania przychodu dopiero w momencie ich faktycznej zapłaty.

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów zobowiązani są do posiadania ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ewidencji wyposażenia, a w przy przypadku zatrudniania pracowników – indywidualnych (imiennych) kart przychodów pracowników.

Księga przychodów i rozchodów powinna być prowadzona narastająco za dany rok podatkowy. To na podstawie jej zapisów podatnik ustala co miesiąc lub kwartał dochód i zaliczki na podatek dochodowy podlegający wpłacie do urzędu skarbowego.

Źródło: www.firma.egospodarka.pl


zapisz się do newsletter’a
Będziesz otrzymywał istotne informacje na temat zmian w prawie podatkowym
oraz promocji naszych usług